Καταστροφές και Κρίσεις: Βασικές έννοιες, Ταξινόμηση των Καταστροφών, Φυσικές Καταστροφές, Ανθρωπογενείς Καταστροφές. Διακινδύνευση: Παγκόσμιες Διαστάσεις των Καταστροφών, Κίνδυνος, Τρωτότητα, Διακινδύνευση. Διαχείριση Καταστροφών: Κύκλος της Διαχείρισης Καταστροφών, Διαχείριση Κρίσεων και Εκτάκτων Αναγκών

Κατολισθητικά Φαινόμενα (Κινήσεις Γαιωδών Μαζών): Τύποι Κατολισθήσεων, Αίτια Εκδήλωσης Κατολισθητικών Φαινομένων, Αντιμετώπιση Κατολισθητικών Φαινομένων. Σεισμοί: Αίτια και Κατανομή των Σεισμών, Συνοδά Σεισμικά Φαινόμενα, Ο μεγάλος σεισμός της Ιαπωνίας το 2011. Ηφαίστεια: Περιγραφή, Κατανομή και Ταξινόμηση των Ηφαιστείων, Ηφαιστειακός Κίνδυνος, Ηφαιστειακή Δραστηριότητα στον Ελληνικό Χώρο

Ακραία Καιρικά Φαινόμενα: Ανεμοστρόβιλος. Καύσωνας, Καταιγίδες, Πλημμύρες-Ακραίες Βροχοπτώσεις, Παγετός. Ερημοποίηση: Κλιματική Αλλαγή: Αιτίες του φαινομένου του θερμοκηπίου, Επιπτώσεις της Κλιματικής Μεταβολής, Διεθνείς Συνθήκες, Αειφόρος Ανάπτυξη.

Ανθρωπιστικό περιβάλλον. Ανθρωπιστικές κρίσεις. Πληθυσμοί σε κίνηση. Ανθρωπιστική βοήθεια. Διαχείριση Ανθρωπιστικών Αποστολών. Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Υγεία παιδιών στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Προβλήματα στον Ελλαδικό χώρο. Μετανάστευση και Προσφυγικές ροές. Παραδείγματα και περιπτώσεις.

Τεχνολογικές καταστροφές: Νομοθετικό πλαίσιο, Χημικά ατυχήματα σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις, Ατυχήματα κατά τη μεταφορά: Οδικά, σιδηροδρομικά, θαλάσσια, αεροπορικά, αγωγοί, Κατάρρευση φραγμάτων, Πυρηνικά ατυχήματα, ΧΒΡΠ συμβάντα. Πρόκληση Τεχνολογικών ατυχημάτων ως συνέπεια φυσικών καταστροφών (NaTech). Μεθοδολογία για την εκτίμηση της επικινδυνότητας των NaTech. NaTech από σεισμούς, NaTech από πλημμύρες, NaTech από αστραπές

Τι είναι οι οικονομικές κρίσεις; Πως διαφέρουν από άλλες αρνητικές εξελίξεις στην οικονομία (π.χ., οικονομικές υφέσεις); Γιατί οι οικονομικές κρίσεις είναι ανεπιθύμητες; Ποιες πλευρές της οικονομίας επηρεάζουν και πώς; Είναι όλες οι οικονομικές κρίσεις ίδιες ή έχουν διαφορετικές αιτίες και εκδηλώνονται διαφορετικά; Μπορούν να προβλεφθούν οι οικονομικές κρίσεις; Πως μπορούν να αντιμετωπιστούν οι κρίσεις; Πως μπορεί να αντιμετωπιστεί άμεσα η εκδήλωση μιας κρίσης και πως μπορούν να αντιμετωπιστούν τα βαθύτερα αίτια της. Γιατί οι οικονομολόγοι φαίνεται συχνά να διαφωνούν μεταξύ τους ως προς τη διάγνωση τους για τις κρίσεις και πολύ περισσότερο ως προς τον τρόπο αντιμετώπισης τους; Πως οι οικονομικές κρίσεις είναι διαφορετικές από τις κρίσεις που προκύπτουν από φυσικές και τεχνολογικές καταστροφές; Ποιοι ήταν οι λόγοι για τη χρηματοπιστωτική κρίση της περιόδου 2007-2009 που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ και διαχύθηκε στην παγκόσμια οικονομία;

Εισαγωγικές Έννοιες, Ορισμοί, Σχεδιασμός και Διαχείριση. Συστήματα Διαχείρισης Καταστροφών και Κρίσεων, Διαχείριση καταστροφών και κρίσεων σε άλλες χώρες και στην Ελλάδα. Διαχείριση σε Εθνικό και Τοπικό Επίπεδο, Εθνικό Επίπεδο Διαχείρισης, Περιφερειακό–Αποκεντρωμένο Επίπεδο Διαχείρισης, Τοπικό Επίπεδο Διαχείρισης. Διεθνές πλαίσιο διαχείρισης καταστροφών. Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Πολιτικών Διαχείρισης κινδύνων καταστροφών. Ευρωπαϊκό πλαίσιο διαχείρισης κινδύνων καταστροφών. Διαχείριση Κρίσεων, ΕΕ και Διεθνής Διαμεσολάβηση. Πολιτικές Μειώσεις κινδύνων καταστροφών–Παραδείγματα.

Τραυματισμοί, θάνατοι και ζημιές, ανάλογα με τον τύπο της καταστροφής, τη γεωγραφική περιοχή και τα κοινωνικοοικονομικά χαρακτηριστικά της κοινωνίας. Ψυχολογικές επιπτώσεις με βραχυχρόνιο ή μακροχρόνιο χαρακτήρα, δημογραφικές επιπτώσεις πολιτικές επιπτώσεις, αποσταθεροποίηση. Ζημιά σε περιουσίες, απώλειες σε αξίες, κόστος επιδιόρθωσης και αντικατάστασης. Έμμεσες οικονομικές απώλειες, κόστη στον κρατικό μηχανισμό, μείωση των εισοδημάτων.

Ζήτηση για πληροφορίες, δράση στα πλαίσια δεοντολογίας, βασικές γνώσεις. Συνθήκες χρονικής πίεσης, ο δραματικός χαρακτήρας των γεγονότων, διολίσθηση από την αντικειμενική και έγκυρη ενημέρωση. Απαιτήσεις του κοινού και των αρχών, ενδεδειγμένος τρόπος κάλυψης του ρεπορτάζ στον τόπο της καταστροφής, είδος, ποσότητα και ποιότητα των πληροφοριών, συνεργασία με κρατικούς φορείς και εθελοντικές οργανώσεις, οι πιθανές επιπτώσεις από κακή δημοσιογραφική κάλυψη. Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. εύκολη μετάδοση ακριβούς, αξιόπιστης και ζωτικής πληροφορίας, όσο και ψευδών ειδήσεων, άχρηστων πληροφοριών και προπαγάνδας. Ενδεδειγμένοι τρόποι χρήσης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και παραδείγματα.

Ανάλυση και κατανόηση των ψυχολογικών και κοινωνικών επιπτώσεων των καταστροφών και κρίσεων Διερεύνηση των παραγόντων που συμβάλλουν στην ευαλωτότητα των κοινοτήτων. Κριτική αξιολόγηση των προληπτικών παρεμβάσεων και διαδικασιών αποκατάστασης που δύναται να χρησιμοποιηθούν για την ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων μια καταστροφής ή κρίσης. Καταστροφές –Κρίσεις και παράγοντες ευαλωτότητας: Πολιτικοί, οικονομικοί, φυσικοί, κοινωνικοί, περιβαλλοντολογικοί. Ψυχολογικές και κοινωνικές επιπτώσεις καταστροφών και κρίσεων σε άτομα και κοινότητες. Προληπτικές παρεμβάσεις. Διαδικασίες αποκατάστασης και ανάκτησης.

Συν-καταστροφική και μετα-καταστροφική έρευνα. Περιβαλλοντική έρευνα και παρακολούθηση. Ανάλυση κινδύνου και τρωτότητας, μετριασμός διακινδύνευσης και ετοιμότητα. Πληροφορική κινδύνων και καταστροφών. Συλλογή, αρχειοθέτηση και επεξεργασία δεδομένων. Ομογενοποίηση και διαθεσιμότητα. Έγκαιρη αναγνώριση, απόκριση στην έκτακτη ανάγκη και γρήγορη ανάκαμψη, βραχυπρόθεσμη ανάκαμψη. Επικοινωνίες και συνδεσιμότητα, ΓΣΠ, Τηλανίχνευση, ΣμηΕΑ και μεθοδολογίες. Αυτογραφικά συστήματα, παρακολούθηση σε πραγματικό χρόνο, έγκαιρη προειδοποίηση. SCADA. Γεωργία ακριβείας.

Εισαγωγή στη Δομή και Λειτουργία της ΕΕ: Θεσμικά Όργανα, Διαδικασία Διαμόρφωσης Πολιτικής και Λήψης Αποφάσεων. Έννοια Ασφάλειας και Διεθνής Ρόλος της ΕΕ. Διαχείριση Κρίσεων και Αντιμετώπιση Καταστροφών από την ΕΕ. ΟΗΕ και Διαχείριση Κρίσεων και Καταστροφών.

Οι διαπραγματεύσεις κάθε είδους έχουν κοινά χαρακτηριστικά όσων αφορά το περιβάλλον και τη συμμετοχή των εμπλεκομένων φορέων. Στο μάθημα αυτό παρέχονται γενικές γνώσεις για τα είδη και τα χαρακτηριστικά των διαπραγματεύσεων, τους γενικούς κανόνες εμπλοκής, καθώς και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των διαπραγματεύσεων σε όλα τα επίπεδα διαμόρφωσης πολιτικής (περιφερειακό, εθνικό, διεθνές) για τη λήψη απόφασης και την οποιαδήποτε δράση.

Οι φυσικές καταστροφές διαταράσσουν τις ισορροπίες των κοινωνικών συστημάτων, επιφέρουν αλλαγές και δημιουργούν έκτακτες ανάγκες που επιζητούν γρήγορες και αποτελεσματικές λύσεις. Στο μάθημα αυτό θα επιχειρηθεί να δοθεί η ψυχολογική διάσταση και οι διεργασίες επιρροής κατά την προσπάθεια διαχείρισης των φυσικών καταστροφών. Οι ειδικοί που θα επιφορτιστούν το έργο διαχείρισης και ιδιαίτερα ο πληθυσμός της περιοχής που έχει πληγεί από μια φυσική καταστροφή βιώνουν συνθήκες αδυναμίας, αβεβαιότητας, φόβου, παραπληροφόρησης και σύγχυσης.

Φυσικοί κίνδυνοι και καταστροφές στο σχολικό περιβάλλον. Δημιουργία ασφαλούς σχολικού περιβάλλοντος έναντι φυσικών κινδύνων. Φυσικοί κίνδυνοι στο σχολικό περιβάλλον. Σεισμός και σχολικό περιβάλλον. "Ασφαλές" Σχολείο. Διαχείριση του Κινδύνου Καταστροφών στο Σχολείο. Υφιστάμενη Κατάσταση στις Σχολικές Μονάδες. Eυαλωτότητα και ψυχική ανθεκτικότητα των μελών της σχολικής κοινότητας, παράγοντες επικινδυνότητας και προστατευτικοί παράγοντες σε επίπεδο ατόμου και περιβάλλοντος. Eνδεικτικές αντιδράσεις των εφήβων και ανησυχητικές ενδείξεις. Πρόληψη και παρέμβαση στη σχολική κοινότητα και ευαισθητοποίηση των εκπαιδευτικών. Ψυχοπαιδαγωγική στήριξη στην κρίση σε επίπεδο σχολικής τάξης.

Φυσικές Καταστροφές και Τουρισμός. Αναγνώριση Φυσικών Κινδύνων σε Τουριστικές Υποδομές και Ξενοδοχειακές Μονάδες. Σχεδιασμός Εκτάκτων Αναγκών σε Τουριστικές Υποδομές και Ξενοδοχειακές Μονάδες. Κρίση, κίνδυνος, καταστροφή, τυπολογία και διαβάθμιση. Βασικά στοιχεία κρίσεων -καταστροφών. Κρίση και καταστροφή στον τουρισμό, πιθανοί τομείς κρίσεων-καταστροφών στον τουρισμό, επιπτώσεις μιας κρίσης στην τουριστική επιχείρηση, στάδια σχεδιασμού για αντιμετώπιση καταστροφών: άμεση αντίδραση, προτεραιότητα στον ανθρώπινο παράγοντα, τοποθέτηση του ηγέτη, παροχή πληροφόρησης. Επικοινωνιακή διαχείριση καταστροφής. Μοντέλο διαχείρισης κρίσεων, ανάκαμψη. Λόγοι αποτυχίας αντιμετώπισης Καταστροφών.

Τεχνολογικά ατυχήματα. Νομοθετικό πλαίσιο. Διαχείριση του κινδύνου στην Ελλάδα. Παρουσία επικίνδυνων ουσιών. Επικίνδυνες ουσίες σε ελληνικές βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Μεγάλα τεχνολογικά ατυχήματα από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Επιπτώσεις των επικινδύνων ουσιών στον άνθρωπο. Ζώνες προστατευτικών δράσεων για τον πληθυσμό. Προέλευση και επιπτώσεις των ατυχημάτων. Διαδικασίες και παράμετροι εκτίμησης επικινδυνότητας. Αρχές αυτοπροστασίας σε περίπτωση ατυχήματος. Εφαρμογές διαχείρισης επικινδυνότητας σε μια εγκατάσταση: Μελέτη ασφάλειας, Προσδιορισμός του κινδύνου, Ζώνες προστασίας. Μεθοδολογίες εκτίμησης επικινδυνότητας: ντετερμινιστική μεθοδολογία, πιθανολογική μεθοδολογία, υβριδική μεθοδολογία. Κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ.